Monday, April 19, 2010

2012 Pralaya - Three Books to Create Awareness regarding the Big Hoax Pralaya 2010

Maha Pralaya 2012 ?

Pralaya 2012 - A Book to Create Awareness regarding the Big Hoax Pralaya 2010

by Dr. S. Balachandra Rao

Hon'ble Director, Gandhian Studies Centre, Bharateeya Vidya Bhavan, Bangalore
Published by Bharat Gyan Vigyan Samithi (BGVS), Karnataka, Bangalore - 560 012
Price: Rs.20/-

ಪ್ರಳಯ 2012 ಎಂಬ ಬೌದ್ಧಿಕ ಪ್ಲೇಗ್ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸುವ ಮೂರು ಕೃತಿಗಳು

ಕೃತಿ : ಪ್ರಳಯ 2012
ಲೇಖಕರು : ಪ್ರೊ. ಎಚ್. ಆರ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣ ರಾವ್
ಪ್ರಕಾಶಕರು : ಭಾರತ ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಮಿತಿ, ಕನರ್ಾಟಕ, ಬೆಂಗಳೂರು.
ಪುಟಗಳು : 36 ಬೆಲೆ : ರೂ. 10-00

ಕೃತಿ : ಮಹಾಪ್ರಳಯ 2012
ಲೇಖಕರು : ಡಾ. ಎಸ್. ಬಾಲಚಂದ್ರರಾವ್
ಪ್ರಕಾಶಕರು : ಭಾರತ ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಮಿತಿ, ಕನರ್ಾಟಕ, ಬೆಂಗಳೂರು.
ಪುಟಗಳು : 56 ಬೆಲೆ : ರೂ. 20-00

ಕೃತಿ : 2012ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯ ಸಂಭವವೇ? ಭೂಮಿ ಸುರಕ್ಷಿತವೇ?
ಲೇಖಕರು : ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ವಿ. ಬಲ್ಲಾಳ್
ಪ್ರಕಾಶಕರು : ಸಪ್ತಗಿರಿ ಪ್ರಕಾಶನ, ಮನವತರ್ಿಪೇಟೆ, ಬೆಂಗಳೂರು.
ಪುಟಗಳು : 56 ಬೆಲೆ : ರೂ. 20-00


ಕಳೆದ ಎರಡು ದಶಕಗಳಿಂದ ಕನರ್ಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನ ಪ್ರಸಾರದಲ್ಲಿ ಸಕ್ರಿಯವಾಗಿರುವ ಭಾರತ ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಮಿತಿ ಕಾಲಕಾಲಕ್ಕೆ ವಿದ್ಯಾಥರ್ಿಗಳ, ಶಿಕ್ಷಕರ ಮತ್ತು ಜನಸಾಮಾನ್ಯರ ಅಗತ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಮಾರ್ಗದಶರ್ಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡು, ಜನಜಾಗೃತಿ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಉಪಯುಕ್ತ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿ, ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಪ್ರಚಾರಕ್ಕೆ ಟೊಂಕಕಟ್ಟಿ ನಿಂತಿದೆ. ಗ್ರಹಣಗಳ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಗ್ರಹಣೋತ್ಸವದ ಕನ್ನಡಕ ಮತ್ತು ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಹೊರತಂದು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರ ಸಾರುವ ಹಲವು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ನಡೆಸಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ. ಇದೀಗ ಮಹಾಮಾರಿಯಂತೆ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಬೌದ್ಧಿಕ ಪ್ಲೇಗ್ 'ಪ್ರಳಯ 2012' ಕ್ಕೆ ಮದ್ದು ಅರೆಯುವ ಸಲುವಾಗಿ ಖ್ಯಾತ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಸುಲಭ ಬೆಲೆಯ ಸರಳ ನಿರೂಪಣೆಯ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ.
ಪ್ರಳಯ ಕುರಿತಂತೆ ಹತ್ತಾರು ಪುಸ್ತಕಗಳೂ ಜನರ ಕೈಯಿಂದ ಕೈಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಇದೀಗ ತಾನೇ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿರುವ, ಕನರ್ಾಟಕ ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಮಿತಿ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ, ಪ್ರೊ. ಎಚ್. ಆರ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣ ರಾವ್ ಅವರ ಪ್ರಳಯ-2012, ಡಾ. ಎಸ್. ಬಾಲಚಂದ್ರರಾವ್ ಅವರ ಮಹಾಪ್ರಳಯ 2012? ಮತ್ತು ಸಪ್ತಗಿರಿ ಪ್ರಕಾಶನ ಪ್ರಕಟಿಸಿರುವ ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ವಿ. ಬಲ್ಲಾಳ್ ಅವರ 2012ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯ ಸಂಭವವೇ? ಭೂಮಿ ಸುರಕ್ಷಿತವೇ? ಕೃತಿಗಳು ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ ಪ್ರಳಯದ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿವೆ ಎನ್ನಬಹುದು.
ಪ್ರೊ. ಎಚ್. ಆರ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣರಾಯರು ಪ್ರಳಯ-2012 ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸಾಕ್ಷ್ಯಾಧಾರಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಂಡಿಸಿದರೆ, ಡಾ. ಎಸ್. ಬಾಲಚಂದ್ರರಾವ್ ಅವರು ಪುರಾತನ ಭಾರತೀಯ ಖಗೋಳ ವಿಜ್ಞಾನದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯನ್ನು, ಗಣಿತಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಅಗತ್ಯವೆನಿಸಿದ ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾಪ್ರಳಯ-2012? ಕೃತಿ ರಚಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಶ್ರೀಕಾಂತ್ ಬಲ್ಲಾಳರ ಕೃತಿ, ಪುರಾಣ, ಇತಿಹಾಸ, ಐತಿಹ್ಯ, ಜ್ಯೋತಿಷ ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸರಕನ್ನೂ ತಗಲಿಸಿಕೊಂಡು 'ಕುದುರೆಗಿಂತ ಲದ್ದಿ ಬಿರುಸು' ಎನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ, ಸತ್ಯಯುಗವೆಂಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಮಯ ಬಂದುಬಿಟ್ಟರೆ ಜ್ಯೋತಿಷಿಗಳಿಗೆ, ಭವಿಷ್ಯಕಾರರಿಗೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸವಿರುತ್ತಾ? ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾಯನ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರಿನಂತೆ ಸುಮ್ಮನಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ! ಡಾ. ಬಾಲಚಂದ್ರರಾಯರ ಕೃತಿ ಇತಿಹಾಸ, ಪುರಾಣ, ನಂಬಿಕೆಗಳು ಮತ್ತು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಪ್ರಳಯ ಅನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯೇ ಸುಳ್ಳು ಎಂದು ಸಾಧಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ. ಮಾಹಿತಿಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಎಂತಹವರಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತಿದೆ.
ಈ ಮೂರೂ ಕೃತಿಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಂಬುಗೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ, ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುವ ಮತ್ತು ಅಹುದಹುದೆನ್ನುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಕೆಲವು ಅಂಶಗಳಿವೆ. ವಿವಿಧ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿರುವ ಮಾಹಿತಿ ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹ ಎನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಕೇವಲ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸಿ, ತಕರ್ಿಸಿ, ತೀಮರ್ಾನವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೇ ಸೂಚಿಸುವ ಕೃತಿಗಳು ಬೇಗನೇ ಕಣ್ಮರೆಯಾಗುತ್ತವೆ. ನಿದರ್ಿಷ್ಟ ಪರಿಹಾರದ ಮಾರ್ಗ ತೋರಿಸಲು ನಿದರ್ಿಷ್ಟತೆಯೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲ್ಪಡುವ ಸಂದರ್ಭವಿರುವುದರಿಂದ ಅದು ಆಗದ ಮಾತು. ಕಾಲ ಎಂಬುದು ಸಾಪೇಕ್ಷವಾದದ್ದು. ಕಾಲದ ಅಳತೆಯೂ ಸಾಪೇಕ್ಷವೇ. ಮಾನವಕುಲದ ಇತಿಹಾಸವೆಂಬುದು ಕಾಲಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬಂದಿರುವ ಕೆಲವು ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳಷ್ಟೇ. ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ, ಅವರವರಿಗೆ ಸರಿದೋರಿದಂತೆ, ಈ ಹೆಜ್ಜೆಗುರುತುಗಳ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ನಡೆದಿದೆ, ಅಷ್ಟೇ!
ಮಾಯನ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಎಂಬ ಅಮೂರ್ತ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಮೂರ್ತರೂಪಕ್ಕೆ ತಂದು ಅರ್ಧ ಶತಮಾನವೂ ಕಳೆದಿಲ್ಲ. ತಿಂಗಳಿಗೆ ಕೇವಲ 20 ದಿನಗಳಿದ್ದ ಈ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್, ಕ್ರಿಸ್ತ ಶಕೆ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿರುವ ಗ್ರೆಗರಿಯನ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ಮತ್ತು ಶಾಲಿವಾಹನ ಶಕೆ, ವಿಕ್ರಮ ಶಕೆ, ಹಿಜರಿ ಶಕೆ, ಇತ್ಯಾದಿ ಜಗತ್ತಿನಾದ್ಯಂತ ಇರುವ ನೂರಾರು ಕ್ಯಾಲೆಂಡರುಗಳನ್ನು ಒಂದೆಡೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ಪರಸ್ಪರ ತಾಳೆ ನೋಡಿದರೆ ಸಾಪೇಕ್ಷ ಕಾಲದ ಅಳತೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಮಗ್ರವಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಒಂದೊಂದರದ್ದೂ ಒಂದೊಂದು ದಿಕ್ಕು! ಆಯಾ ಕಾಲಘಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ, ಸ್ಥಳೀಯ ಅನುಕೂಲತೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ರಚಿತವಾಗಿರುವ ಈ ಕಾಲಗಣಕಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೂ ಅವೆಲ್ಲವೂ 2012, ಡಿಸೆಂಬರ್ 21 ಎಂಬದೇ ಪ್ರಳಯದ ದಿನವೆಂದು ಕರಾರುವಾಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತಾ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಲಾರವು!
2012 ರಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯ - ಯುಗಾಂತಂ - ಎಲ್ಲವೂ ವಿನಾಶ - ಎಂಬ ಅವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಪರಿಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ವ್ಯಾವಹಾರಿಕವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆರಂಭವಾಗಿ ದಶಕಗಳೇ ಕಳೆದಿವೆ. 1999 ರ ಮೇನಲ್ಲಿ ಪ್ರಳಯ ಆಗಿಯೇ ಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಹುಸಿ ನುಡಿಗಳನ್ನು ನಂಬಿ ಪ್ರಾಣತ್ಯಾಗ ಮಾಡಿದ ರೇಲಿಯೆನ್ಸ್ ಪಂಗಡದ ಸದಸ್ಯರಿಗಿಂತ ಮೂಖರ್ಾತಿಮೂರ್ಖರು ಈಗ ಹೊಸದಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ! ದಿನಾ ಬೆಳಗ್ಗೆ, ರಾತ್ರಿ ಮೂರ್ಖರ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೌಡುಕುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ! ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗಂತೂ ಇದೊಂದು ರುಚಿಕರ ಖಾದ್ಯ! ಹಿಮಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ಪಾತ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಊಹೆಗೆ ಸೊಪ್ಪು ಹಾಕದ ಅಲ್ಲಿನ ಜನ ನಿರುಮ್ಮಳರಾಗಿ, ನೆಮ್ಮದಿಯ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಕನರ್ಾಟಕದ ಕೆಲವು ಟಿ.ವಿ. ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳು ಮಾತ್ರ ಪ್ರತಿ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಳಯದ ತುರಿಕೆ ಬರಿಸಿ, ನಿದ್ದೆಯೋಡಿಸುವ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದಂತಿವೆ!
ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪುಂಖಾನುಪುಂಖವಾಗಿ ಪರ-ವಿರೋಧದ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಲೇ ಇವೆ. ಹೋರಾಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು, ಚೌಕಾಬಾರದ ಸಂಖ್ಯಾಶಾಸ್ತ್ರಿಗಳು, ಪಂಚಾಂಗದ ಪಟಾಲಂ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ದಿವ್ಯದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಹೇಳಿಕೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಖಂಡಿಸುತ್ತಾ, ಇದಮಿತ್ಥಂ ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡಲು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತಕರು, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಖಗೋಳಜ್ಞರು ವಿವರಣೆ ನೀಡಲು ಪದಗಳಿಗಾಗಿ ಹುಡುಕಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಹೋಮ-ಹವನ-ಪುರಸ್ಕಾರಗಳಂತಹ ವೈದಿಕ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೂ, ಪ್ರಾರ್ಥನೆ, ಬಲಿ, ಕೋಲಗಳಂತಹ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ವೈವಿಧ್ಯಕ್ಕೂ ಈ ವ್ಯಾಧಿಯ ವಿಸ್ತರಣೆಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಳಯ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಬದುಕಿ ಉಳಿಯಲು ಹೊಸ ಮಾರ್ಗ ಹುಡುಕುವ ಮಾಗರ್ಾನ್ವೇಶಕರ ತಂಡಗಳೇ ವಿತಂಡವಾದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿವೆ! ಡಾ. ಬಾಲಚಂದ್ರರಾವ್ ಅವರು ಈ ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಸಮರಸಾರಿದ್ದರೆ, ಪ್ರೊ. ರಾಮಕೃಷ್ಣರಾವ್ ಅವರು ಜನರನ್ನು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಚಿಂತನೆಯೆಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಮೂರೂ ಕೃತಿಗಳು 2012ರಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ವಿಶೇಷವಾದದ್ದು ಏನೂ ಆಗದು ಎನ್ನುವದನ್ನು ಘೋಷಿಸಲು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಧಾರಗ್ರಂಥಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಗ್ವಾದಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯ, ರಾಷ್ಟ್ರದಾದ್ಯಂತ ಚಚರ್ೆಗಳು ನಡೆದು ಮೂರ್ಖರ ಪೆಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಅರ್ಥಹೀನ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಕಾರ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಓಡಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಜೀವಿಗಳ ಶರೀರದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವೂ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೇ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಸಾಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಂಖ್ಯೆಯ ಹೊಸ ಜೀವಕೋಶಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವೂ ಜೀವಕೋಶಗಳಿಗೆ ಪ್ರಳಯವೇ! ಪ್ರಳಯದಿಂದಲೇ ಹೊಸ ಹುಟ್ಟು, ಬೆಳವಣಿಗೆ! ಹಳೆಯ ಚಿಂತನೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗಳ ಲೇಪ. ಹಳೆ ಬೇರು ಹೊಸ ಚಿಗುರು ಕೂಡಿರಲು ಮರಸೊಬಗು. ಹೊಸ ತತ್ವದೊಡನೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಕಲೆ ಮೇಳವಿಸಿದರೆ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಕಗ್ಗದ ನುಡಿಯೇ ದಾರಿದೀಪ.
ಜಗತ್ತು ಹೊಸ ವಿಜ್ಞಾನದ ಹೊಸ್ತಿಲಲ್ಲಿದೆ. ಪ್ರಗತಿಯ ಹಾದಿಯ ಪಯಣ ಸುದೀರ್ಘವಾದರೂ ಆನಂದದಾಯಕವಾದದ್ದು. ಅನಗತ್ಯವಾದ, ಜೀವ ವಿರೋಧಿ, ವಿನಾಶದ ಚಿಂತೆಗಳಿಂದ ವಿಚಲಿತರಾಗದೆ, ಬರುವ ಕಠಿಣ ಸವಾಲುಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವ ಸಿದ್ಧತೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ವಿಜ್ಞಾನದ ಭದ್ರ ಬುನಾದಿಯ ಮೇಲೆ ಮಾನವತೆಯ ಕಟ್ಟಡ ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಸಾಗಬೇಕಾಗಿದೆ. ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ಹಲವು ಪ್ರಾಜ್ಞರು ದುಡಿಯುತ್ತಲೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಸುಮ್ಮನಿರಲಾದರೆ ಇರುವೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡವರಂತೆ ಸಮೂಹ ಸನ್ನಿಗೊಳಗಾಗಿ ಹುಯಿಲೆಬ್ಬಿಸುವ ಧೂರ್ತರ ಹುನ್ನಾರಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗದೆ, ಯತಾರ್ಥ ಏನೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಿ, ದೃಢಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಚಟುವಟಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಪ್ರಗತಿಪರ ಕೆಲಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ, ದೆವ್ವನ ಕಾಖರ್ಾನೆಯಾಗಬಹುದಾದ ಖಾಲಿತಲೆಯನ್ನು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕ್ರಿಯಾಶೀಲ ಚೇತನವನ್ನಾಗಿಸಿದರೆ ಯಾವ ಪ್ರಳಯವೂ ಬಾಧಿಸದು. ಸುಮ್ಮನೇ ಹುಯಿಲೆಬ್ಬಿಸುವ ಪ್ರಳಯದ ಕಲಿಗೆ ಕಲಿಯುಗ ವಿಪರೀತರಾಗುವ ಸಂದರ್ಭ ಇದು.
ಪ್ರಳಯವೆಂಬ ಯಕಃಶ್ಚಿತ್ ಸಂಶಯ ಕೀಟವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಅಧ್ಯಯನವೆಂಬ ದಿವ್ಯೌಷಧಿಯೇ ಬೇಕು. ವಿಶ್ವ ರಹಸ್ಯದ ಕೀಲಿಕೈ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಕುರಿತು ಚಿಂತಿಸದೆ, ನಾವೇ ಹುಡುಕಿ, ಸೃಷ್ಟಿ ಕ್ರಿಯೆ ಅರ್ಥಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನೆರವಾಗುವ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಾಹಿತ್ಯ, ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡೋಣ, ಜ್ಞಾನ ವಿಜ್ಞಾನ ಸಮಿತಿಯ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಶುಭಕೋರೋಣ, ಅಲ್ಲವೇ?
ಬೇದ್ರೆ ಮಂಜುನಾಥ
ಬೇದ್ರೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ - ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆ, ಟೀಚರ್ಸ್ ಕಾಲನಿ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ
ವಿಳಾಸ: ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿವರ್ಾಹಕರು, ಆಕಾಶವಾಣಿ ಕೇಂದ್ರ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ - ಫೋ: 9448589089

Friday, March 26, 2010

Abbe - A collection of short stories in Havigannada Language by Geetha Konkodi

Abbe - A collection of short stories in Havigannada Language by Geetha Konkodi
Aasare Publications, Konkodi House, Idkidu Post, Bantwala Taluk, Dakshina Kannada Dist.
Phones : 9480367856 and 9448488384

ಹವಿಗನ್ನಡದ ಸವಿ ಕತೆಗಳು

ಕೃತಿ : ಅಬ್ಬೆ
ಲೇಖಕಿ : ಗೀತಾ ಕೊಂಕೋಡಿ
ಪ್ರಕಾಶಕರು : ಆಸರೆ ಪ್ರಕಾಶನ, ಇಡ್ಕಿದು, ಬಂಟ್ವಾಳ ತಾಲ್ಲೂಕು
ಪುಟಗಳು : 60 ಬೆಲೆ : ರೂ. 50-00

ಭಾಷೆ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ಅನುಭವ, ಉನ್ನತ ವಿಚಾರಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನ, ಅನನ್ಯ ಕಥನ ಶೈಲಿಯಿಂದಾಗಿ ಮೊದಲ ಓದಿಗೇ ಮನಸೆಳೆಯುವ ಗೀತಾ ಕೊಂಕೋಡಿಯವರ ಕನ್ನಡದ ಉಪಭಾಷೆ ಹವ್ಯಕ ಕನ್ನಡದ (ಹವಿಗನ್ನಡ) ಸವಿಗತೆಗಳ ಸಂಕಲನ 'ಅಬ್ಬೆ' ಓದಿ ಮುಗಿಸಿದ ನಂತರವೂ ಗಾಢವಾಗಿ ಕಾಡುವ ಸಂಗೀತದ ಲಹರಿಯಂತೆ ಮನದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಉಳಿದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಒಪ್ಪಕಞ್ಞ್, ಕ್ಷಮಯಾಧರಿತ್ರಿ, ಪರಿವರ್ತನೆ, ಪಾರ್ತಜ್ಜಿದೇ..ಗಂಗೆ ದನದೇ..., ಮೊದಲು ಮಾನವನಾಗು, ದೀಪದ ಬುಡಾಣ ಕಸ್ತಲೆ, ಮಾಣಿಗೊಂದು ಕೂಸು, ಅಬ್ಬೆ ಮಲೆಹಾಲು, ಮನೆ ದೇವರು, ಗಚ್ಚಿನಬಳೆ ಎಂಬ ಹತ್ತು ಸಣ್ಣ ಕಥೆಗಳು ಹತ್ತಾರು ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳುವಂಥಾದ್ದನ್ನು ಒಂದೆರಡೇ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದುಕೊಟ್ಟು, ಚೊಕ್ಕವಾಗಿ ಬೆಳಗುತ್ತವೆ. ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ಕಾದಂಬರಿಗಾತರ್ಿ ಜೇನ್ ಆಸ್ಟೆನ್ಳಂತೆ ಪುಟ್ಟ ಹಳ್ಳಿಯ, ಪುಟ್ಟ ಕ್ಯಾನ್ವಾಸಿನ ಮೇಲೆ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳುಳ್ಳ ಕಥೆಗಳ ಕುಸುರಿ ಕೆತ್ತನೆ ಮಾಡಿರುವುದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಹವಿಗನ್ನಡದ ವಿಶಿಷ್ಟ ಕೊಡುಗೆ ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದು. ಮೊದಲ ಓದಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತಡವರಿಸುವಂತೆ ಕಂಡರೂ ಭಾವನೆಗಳ ಭರಪೂರದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವಂತಹ ಸೆಳೆತ ಇರುವ ಈ ಕಥೆಗಳು, ಪಾತ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಸರಳ, ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ, ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ, ಗೌರವಯುತ ನಡವಳಿಕೆಗಳಿಂದಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ಇರುವ ಜನರೇ ಪಾತ್ರಧಾರಿಗಳಾಗಿ ಬಂದಿರುವರೇನೋ ಎನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಶಾಲೆಯ ದಣ್ಣಾಯಕರಂತೆ ವತರ್ಿಸುವ ಲೆಕ್ಕದ ಮೇಷ್ಟ್ರು, ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಬರೆಯುತ್ತಾ ಕೂತ ಒಪ್ಪಕುಞ್ಞ್ಗೆ ಬೀಟೆ ಮರದ ದೊಣ್ಣೆಯಿಂದ ತಲೆಯಮೇಲೆ ಬಾರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಜೀವನ ಪರ್ಯಂತ ಬುದ್ಧಿಮಾಂಧ್ಯನಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಿದರೂ ಹಳ್ಳಿಯ ಸರಳ ಜನ ಅದನ್ನೇನೂ ಅಪರಾಧ ಎಂದೆಣಿಸದೇ ಹುಡುಗನದೇ ತಪ್ಪು, ಅವನ ಪ್ರಾರಬ್ಧ ಎಂಬಂತೆ, ಬಂದದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದು ಓದಿದಾಗ ಕೃಷ್ಣಮೂತರ್ಿ ಪುರಾಣಿಕರ ತಮ್ಮಣ್ಣ ಮಾಸ್ತರರು ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮೇಷ್ಟ್ರೊಬ್ಬರ ಹೊಡೆತದಿಂದ ಸತ್ತುಹೋದ ಹುಡುಗನ ಅಜ್ಜಿಯೂ ಇದೇ ರೀತಿ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುವ ಸನ್ನಿವೇಶ ಕಣ್ಣೆದುರು ಬಂದು ಮಕ್ಕಳ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೇ ಮೊಟಕುಮಾಡುವ ಈ ಮೇಷ್ಟ್ರುಗಳೆಷ್ಟು ನಿರ್ದಯರು ಎನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅಂತಹವರು ಇನ್ನೂ ಇದ್ದಾರಲ್ಲ! ದೇವರೇ!
ಯಜಮಾನಿಕೆ ನಡೆಸುವ ಮಸ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಆಡಿದ ಮಾತು, ಮಾಡಿದ ಅನ್ಯಾಯ ಕೊನೆಗೆ ತನಗೇ ಮುಳುವಾದಾಗ, ಅನ್ಯಾಯಕ್ಕೊಳಗಾದವರನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂದಾಗ, ಆರಡಿ ದೇಹ ಮೂರಡಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಖತಿಗೊಂಡ ಮುಖಹೊತ್ತು ಬಂದ ಮಾವನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ಸೊಸೆ ಲತಾ ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥದಲ್ಲೂ ಕ್ಷಮಯಾಧರಿತ್ರಿಯೇ ಆಗುವ ಕಥೆ ಪ್ರಸ್ತುತ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಒಂದು ಆಯಾಮವನ್ನು ತೋರಿಸಿದರೆ, ವಿಧವಾ ವಿವಾಹವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುವ ಮೊದಲು ಮಾನವನಾಗು ಮತ್ತು ವಿಚ್ಛೇದಿತಳಾದವಳಿಗೊಂದು ಬಾಳು ಕೊಡುವ ಮಾಣಿಗೊಂದು ಕೂಸು ಕಥೆಗಳು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವ ವೈಚಾರಿಕ ಔನ್ನತ್ಯಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತವೆ.
ಮನೆ ದೇವರು ಕಥೆ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಗ್ಬಾನ್ ಸಿನಿಮಾದ ಕಥೆಯಂತೆ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಪರಿಹಾರ ಕಾಣದ ಸಂದಿಗ್ಧದಲ್ಲೇ ಉಳಿದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಬ್ಬೆ ಮಲೆಹಾಲು ಮತ್ತು ಗಚ್ಚಿನ ಬಳೆಗಳು ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳ ನಡುವೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹೇಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತಿವೆ, ಹಳಸುತ್ತಿವೆ, ವೃದ್ಧಾಶ್ರಮದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಗೆ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತವೆ. ವಿದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲಿ, ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಿಯೇ ಇರಲಿ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ಮನೆಯಿಂದ ದೂರ ಹೋದ ಮಕ್ಕಳು ತಮ್ಮ ಹಿಂದಿನ ಮೆಟ್ಟಿಲುಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವ ವಿದ್ಯಮಾನ ಈ ಮೂರೂ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೆ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಸ್ವದೇಶೀ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನು ಮರೆಯದ ಮಾಲಾ, ಸ್ವದೇಶದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ವಿದೇಶೀ ವ್ಯಾಮೋಹಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾದಂತಿದ್ದ ರತ್ನ, ಕೊನೆಗೆ ಮನೆ, ಜನ, ಆಚಾರ, ವಿಚಾರ, ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು ಬದಲಾಗುವ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಪರಿವರ್ತನೆ ಕಥೆ ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.
ನಿರುಪಯುಕ್ತ ಅನ್ನಿಸಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನು ಪರಿತ್ಯಜಿಸುವ ಇಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಯವರು ವೃದ್ಧರೂ, ರೋಗಿಷ್ಠರೂ, ಒದ್ದುಕೊಂಡ ಆಕಳು, ಕಾಯಿಲೆ ಬಿದ್ದ ಜಾನುವಾರುಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಹೊರೆಯಾಗಿವೆ ಎನಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಯಾವುದೋ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲೋ ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡೂ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಪಾರ್ತಜ್ಜಿದೇ..ಗಂಗೆ ದನದೇ... ಕಥೆ ಹೊಸತನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸುವಾಗ, ಹಳೆಯದನ್ನು ಬಿಸಾಡಲು ಉದ್ಯುಕ್ತರಾದಾಗ ಅವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಗ್ರಹಿಸಿದಂತೆ ನೆಲಹಿಡಿದ ಗಂಗೆ ದನ ಕೊನೆ ಉಸಿರು ಎಳೆದು ಪ್ರಸಂಗ ಸುಖಾಂತವಾಗಿಸಿದಂತೆ ಕಂಡರೂ ಅದನ್ನೇ ನಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಪಾರ್ತಜ್ಜಿಯ ಜೀವಕ್ಕೆ ಏನನ್ನೋ ಕಳಕೊಂಡ ಭಾವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಆಪತ್ತಿಗಾದ ಕಾಮಧೇನುವನ್ನು ಕೊನೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುವ ಜವ್ವನಿಗರ ಮನೋಭಾವ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲಕ್ಕೂ ಮದ್ದುಕೊಡುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯವುಳ್ಳ ಗುರುಮನೆ, ಗುರುಪೀಠ ಏನೆಲ್ಲಾ ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದರೂ ಜನಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹಾಸುಹೊಕ್ಕಾದ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ, ನಡಾವಳಿಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಸೋಲುತ್ತವೆ. ದೀಪದ ಬುಡಾಣ ಕಸ್ತಲೆ ಗುರು ಮಂತ್ರಾಕ್ಷತೆಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಲೆಂಬಂತೆ ಪ್ರಾಸ್ತಾವಿಕವಾಗಿ ಬಂದರೂ ಯಾವುದೇ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವಲ್ಲಿ ಸಫಲವಾಗಿದೆ ಎನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಒಂದು ಆಯಾಮವೂ ಸಮಾಜಕ್ಕಿದೆ ಎನ್ನಿಸುವಷ್ಟಕ್ಕೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.
ಮೊದಲ ನೋಟಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಓದುವುದಕ್ಕೆ ಭಾಷೆಯ ಅಡಚಣೆ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಭಾವನೆಗಳೇ ಮೇಲ್ಗೈ ಸಾಧಿಸುವುದರಿಂದ ಸರಳವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತವೆ. ತೀವ್ರ ಭಾವಾವೇಶದ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳಿಂದ ಛಿದ್ರಗೊಳ್ಳದಂತೆ, ನವಿರಾಗಿ, ಹನಿಗಣ್ಣಾಗಿಸುವಷ್ಟು ಮನದಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿಯುವ ಸಾಮಥ್ರ್ಯ ಇಲ್ಲಿನ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿದೆ. ಮಧುರೈ ಕಾಮರಾಜ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಕನ್ನಡ ವಿಭಾಗದ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರಾದ ಡಾ. ಹರಿಕೃಷ್ಣ ಭರಣ್ಯರು ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ಹವಿಗನ್ನಡ ಎರಡರಲ್ಲೂ ಬರೆದ ಮುನ್ನುಡಿ ಇಡೀ ಕಥಾ ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಕಲಶವನ್ನಿಟ್ಟರೆ ಹಿರಿಯ ಕಥೆಗಾತರ್ಿ ಗಂಗಾ ಪಾದೇಕಲ್ ಚೆಂದದ ಬೆನ್ನುಡಿ ಬರೆದು ತಂಗಿ ಗೀತಾ ಕೊಂಕೋಡಿಯ ಬೆನ್ನುತಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಅಪರೂಪದ ಕಥಾ ಸಂಕಲನಕ್ಕೆ ಅಗತ್ಯ ಪ್ರಚಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ದೊರೆಯಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ.

ಬೇದ್ರೆ ಮಂಜುನಾಥ
ಬೇದ್ರೆ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನ - ಅನೌಪಚಾರಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ಸಂಶೋಧನೆ ಮತ್ತು ತರಬೇತಿ ಸಂಸ್ಥೆ
ವಿಳಾಸ: ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನಿವರ್ಾಹಕರು, ಆಕಾಶವಾಣಿ ಕೇಂದ್ರ, ಚಿತ್ರದುರ್ಗ - 577 501 ಫೋ: 9448589089



Friday, December 18, 2009

Pralaya - Doomsday - Two Latest Books in Kannada

19-12-2009 Suddigiduga Daily



¥Àæ¼ÀAiÀÄ 2012 - £ÀA©PÉqÀĪÀªÀgÀÄAl®èªÉÇÃ!

PÀÈw : ¥Àæ¼ÀAiÀÄ 2012

¯ÉÃRPÀgÀÄ : ¥ÉÆæ. JZï. Dgï. gÁªÀÄPÀȵÀÚ gÁªï

¥ÀæPÁ±ÀPÀgÀÄ : ¨sÁgÀvÀ eÁÕ£À «eÁÕ£À ¸À«Äw, PÀ£ÁðlPÀ, ¨ÉAUÀ¼ÀÆgÀÄ. ¥ÀÄlUÀ¼ÀÄ : 36 ¨É¯É : gÀÆ. 10-00

PÀÈw : 2012gÀ°è ¥Àæ¼ÀAiÀÄ ¸ÀA¨sÀªÀªÉÃ? ¨sÀÆ«Ä ¸ÀÄgÀQëvÀªÉÃ?

¯ÉÃRPÀgÀÄ : ²æÃPÁAvï «. §¯Áè¼ï

¥ÀæPÁ±ÀPÀgÀÄ : ¸À¥ÀÛVj ¥ÀæPÁ±À£À, ªÀÄ£ÀªÀwð¥ÉÃmÉ, ¨ÉAUÀ¼ÀÆgÀÄ. ¥ÀÄlUÀ¼ÀÄ : 56 ¨É¯É : gÀÆ. 20-00

2012 gÀ°è ¥Àæ¼ÀAiÀÄ - AiÀÄÄUÁAvÀA - J®èªÀÇ «£Á±À - JA§ CªÉÊeÁÕ¤PÀ ¥ÀjPÀ®à£ÉAiÀÄ£ÀÄß JµÀÄÖ ºÉaÑ£À ªÀÄlÖzÀ°è ¸ÁzsÀåªÉÇà CµÀÖgÀ ªÀÄnÖUÉ ªÁåªÀºÁjPÀªÁV §¼À¹PÉÆ¼Àî®Ä DgÀA¨sÀªÁV zÀ±ÀPÀUÀ¼Éà PÀ¼É¢ªÉ. 1999 gÀ ªÉÄãÀ°è ¥Àæ¼ÀAiÀÄ DVAiÉÄà ©qÀÄvÀÛzÉ JA§ ºÀĹ £ÀÄrUÀ¼À£ÀÄß £ÀA© ¥ÁætvÁåUÀ ªÀiÁrzÀ gÉðAiÉÄ£ïì ¥ÀAUÀqÀzÀ ¸ÀzÀ¸ÀåjVAvÀ ªÀÄÆSÁðwªÀÄÆRðgÀÄ FUÀ ºÉƸÀzÁV £ÀªÀÄä £ÀqÀÄªÉ ºÀÄnÖ©nÖzÁÝgÉ! ¢£Á ¨É¼ÀUÉÎ, gÁwæ ªÀÄÆRðgÀ ¥ÉnÖUÉAiÀİè vËqÀÄPÀÄlÄÖvÀÛ¯Éà EzÁÝgÉ! ¥ÀwæPÉUÀ½UÀAvÀÆ EzÉÆAzÀÄ gÀÄaPÀgÀ SÁzÀå! »ªÀÄ¥ÀªÀðvÀUÀ¼À°è GvÁàvÀ GAmÁUÀÄvÀÛzÉ JA§ HºÉUÉ ¸ÉÆ¥ÀÄà ºÁPÀzÀ C°è£À d£À ¤gÀĪÀÄä¼ÀgÁV, £ÉªÀÄä¢AiÀÄ ¤zÉÝ ªÀiÁqÀÄwÛzÀÝgÉ PÀ£ÁðlPÀzÀ PÉ®ªÀÅ n.«. ZÁ£É®ÄèUÀ¼ÀÄ ªÀiÁvÀæ ¥Àæw gÁwæ ¥Àæ¼ÀAiÀÄzÀ vÀÄjPÉ §j¹, ¤zÉÝAiÉÆÃr¸ÀĪÀ ¸ÀAPÀ®à ªÀiÁrzÀAwªÉ!

¥ÀwæPÉUÀ¼À°è ¥ÀÄASÁ£ÀÄ¥ÀÄARªÁV ¥ÀgÀ-«gÉÆÃzsÀzÀ ºÉýPÉUÀ¼ÀÄ ¥ÀæPÀlªÁUÀÄvÀÛ¯Éà EªÉ. ºÉÆÃgÁ±Á¹ÛçUÀ¼ÀÄ, ZËPÁ¨ÁgÀzÀ ¸ÀASÁå±Á¹ÛçUÀ¼ÀÄ, ¥ÀAZÁAUÀzÀ ¥ÀmÁ®A ¯Áå¥ïmÁ¥ï ElÄÖPÉÆAqÀÄ ¢ªÀåzÀ±Àð£ÀzÀ°è ¢£ÀPÉÆÌAzÀÄ ºÉýPÉ ¤ÃqÀÄwÛzÀÝgÉ CªÀÅUÀ¼À£ÀÄß RAr¸ÀÄvÁÛ, EzÀ«ÄvÀÜA JA§ÄzÀ£ÀÄß vÉÆÃj¹PÉÆqÀ®Ä ªÉÊeÁÕ¤PÀ aAvÀPÀgÀÄ, «eÁÕ¤UÀ¼ÀÄ, RUÉÆÃ¼ÀdÕgÀÄ «ªÀgÀuÉ ¤ÃqÀ®Ä ¥ÀzÀUÀ½UÁV ºÀÄqÀÄPÁqÀÄwÛzÁÝgÉ. ºÉÆÃªÀÄ-ºÀªÀ£À-¥ÀÄgÀ¸ÁÌgÀUÀ¼ÀAvÀºÀ ªÉÊ¢PÀ DZÀgÀuÉUÀ½UÀÆ, ¥ÁæxÀð£É, §°, PÉÆÃ®UÀ¼ÀAvÀºÀ ¥ÁæzÉòPÀ ªÉÊ«zsÀåPÀÆÌ F ªÁå¢üAiÀÄ «¸ÀÛgÀuÉAiÀiÁVzÉ. ¥Àæ¼ÀAiÀÄ vÀqÉAiÀÄ®Ä ¸ÁzsÀå«®èªÁzÀÝjAzÀ §zÀÄQ G½AiÀÄ®Ä ºÉƸÀ ªÀiÁUÀð ºÀÄqÀÄPÀĪÀ ªÀiÁUÁð£ÉéñÀPÀgÀ vÀAqÀUÀ¼Éà «vÀAqÀªÁzÀzÀ°è ªÀÄļÀÄVªÉ!

¥Àæ¼ÀAiÀÄ PÀÄjvÀAvÉ ºÀvÁÛgÀÄ ¥ÀĸÀÛPÀUÀ¼ÀÆ d£ÀgÀ PÉʬÄAzÀ PÉÊUÉ §zÀ¯ÁUÀÄvÀÛ¯Éà EªÉ. E¢ÃUÀ vÁ£Éà ªÀiÁgÀÄPÀmÉÖUÉ ¥ÀæªÉò¹gÀĪÀ, PÀ£ÁðlPÀ eÁÕ£À «eÁÕ£À ¸À«Äw ¥ÀæPÀn¹gÀĪÀ, ¥ÉÆæ. JZï. Dgï. gÁªÀÄPÀȵÀÚ gÁªï CªÀgÀ ¥Àæ¼ÀAiÀÄ-2012 ªÀÄvÀÄÛ ¸À¥ÀÛVj ¥ÀæPÁ±À£À ¥ÀæPÀn¹gÀĪÀ ²æÃPÁAvï «. §¯Áè¼ï CªÀgÀ 2012gÀ°è ¥Àæ¼ÀAiÀÄ ¸ÀA¨sÀªÀªÉÃ? ¨sÀÆ«Ä ¸ÀÄgÀQëvÀªÉÃ? PÀÈwUÀ¼ÀÄ ªÀ¸ÀÄÛ¤µÀתÁV ¥Àæ¼ÀAiÀÄzÀ «±ÉèõÀuÉ ªÀiÁqÀĪÀ°è AiÀıÀ¹éAiÀiÁVªÉ J£Àß§ºÀÄzÀÄ.

¥ÉÆæ. JZï. Dgï. gÁªÀÄPÀȵÀÚgÁAiÀÄgÀ PÀÈw ªÉÊeÁÕ¤PÀªÁzÀ ¸ÀvÀåªÀ£ÀÄß ¸ÁPÁëöåzsÁgÀUÀ¼À£ÀÄß «±ÉèõÀuÉUÀ¼ÉÆA¢UÉ ªÀÄAr¹zÀgÉ ²æÃPÁAvï §¯Áè¼ÀgÀ PÀÈw, ¥ÀÄgÁt, EwºÁ¸À, LwºÀå, eÉÆåÃwµÀ »ÃUÉ J¯Áè ¸ÀgÀPÀ£ÀÆß vÀUÀ°¹PÉÆAqÀÄ ‘PÀÄzÀÄgÉVAvÀ ®¢Ý ©gÀĸÀÄ’ J¤¸ÀĪÀAvÉ ªÀiÁr, ¸ÀvÀåAiÀÄÄUÀªÉA§ M¼ÉîAiÀÄ ¸ÀªÀÄAiÀÄ §AzÀÄ©lÖgÉ eÉÆåÃw¶UÀ½UÉ, ¨sÀ«µÀåPÁgÀjUɯÁè PÉ®¸À«gÀÄvÁÛ? JA§ ¥Àæ±ÉßAiÀÄ£ÀÄß PÉý ªÀiÁAiÀÄ£ï PÁå¯ÉAqÀj£ÀAvÉ ¸ÀĪÀÄä£ÁV©qÀÄvÀÛzÉ!

F JgÀqÀÆ PÀÈwUÀ¼À°è £ÀªÀÄä £ÀA§ÄUÉAiÀÄ£ÀÄß ¥Àæ²ß¸ÀĪÀ, UÀnÖUÉÆ½¸ÀĪÀ ªÀÄvÀÄÛ CºÀÄzÀºÀÄzÉ£ÀÄߪÀAvÉ ªÀiÁqÀĪÀ PÉ®ªÀÅ CA±ÀUÀ½ªÉ. ««zsÀ ªÀÄÆ®UÀ½AzÀ DAiÀÄÄÝPÉÆArgÀĪÀ ªÀiÁ»w JµÀÖgÀ ªÀÄnÖUÉ «±Áé¸ÁºÀð J£ÀÄߪÀ ¥Àæ±ÉßAiÀÄÆ ªÀÄÆqÀÄvÀÛzÉ. PÉêÀ® «µÀAiÀÄUÀ¼À£ÀÄß ªÀÄAr¹, vÀQð¹, wêÀiÁð£ÀªÀ£ÀÄß vÉUÉzÀÄPÉÆ¼Àî®Ä £ÀªÀÄUÉà ¸ÀÆa¸ÀĪÀ PÀÈwUÀ¼ÀÄ ¨ÉÃUÀ£Éà PÀtägÉAiÀiÁUÀÄvÀÛªÉ. ¤¢ðµÀÖ ¥ÀjºÁgÀzÀ ªÀiÁUÀð vÉÆÃj¸À®Ä ¤¢ðµÀÖvÉAiÉÄà ¥Àæ²ß¸À®àqÀĪÀ ¸ÀAzÀ¨sÀð«gÀĪÀÅzÀjAzÀ CzÀÄ DUÀzÀ ªÀiÁvÀÄ. PÁ® JA§ÄzÀÄ ¸Á¥ÉÃPÀëªÁzÀzÀÄÝ. PÁ®zÀ C¼ÀvÉAiÀÄÆ ¸Á¥ÉÃPÀëªÉÃ. ªÀiÁ£ÀªÀPÀÄ®zÀ EwºÁ¸ÀªÉA§ÄzÀÄ PÁ®ZÀPÀæzÀ°è ªÀÄÆr§A¢gÀĪÀ PÉ®ªÀÅ ºÉeÉÓUÀÄgÀÄvÀÄUÀ¼ÀµÉÖÃ. CªÀgÀªÀgÀ ¨sÁªÀPÉÌ, CªÀgÀªÀjUÉ ¸ÀjzÉÆÃjzÀAvÉ, F ºÉeÉÓUÀÄgÀÄvÀÄUÀ¼À «±ÉèõÀuÉ £ÀqÉ¢zÉ, CµÉÖÃ!

ªÀiÁAiÀÄ£ï PÁå¯ÉAqÀgï JA§ CªÀÄÆvÀð PÀ®à£ÉAiÀÄ£ÀÄß ªÀÄÆvÀðgÀÆ¥ÀPÉÌ vÀAzÀÄ CzsÀð ±ÀvÀªÀiÁ£ÀªÀÇ PÀ¼É¢®è. wAUÀ½UÉ PÉêÀ® 20 ¢£ÀUÀ½zÀÝ F PÁå¯ÉAqÀgï, Qæ¸ÀÛ ±ÀPÉ ¥Àæw¥Á¢¹gÀĪÀ UÉæUÀjAiÀÄ£ï PÁå¯ÉAqÀgï ªÀÄvÀÄÛ ±Á°ªÁºÀ£À ±ÀPÉ, «PÀæªÀÄ ±ÀPÉ, »dj ±ÀPÉ, EvÁå¢ dUÀwÛ£ÁzÀåAvÀ EgÀĪÀ £ÀÆgÁgÀÄ PÁå¯ÉAqÀgÀÄUÀ¼À£ÀÄß MAzÉqÉ ElÄÖPÉÆAqÀÄ ¥ÀgÀ¸ÀàgÀ vÁ¼É £ÉÆÃrzÀgÉ ¸Á¥ÉÃPÀë PÁ®zÀ C¼ÀvÉAiÀÄ£ÀÄß JµÀÄÖ ¸ÀªÀÄUÀæªÁV UÀ滸À®Ä ¸ÁzsÀå JA§ÄzÀÄ w½AiÀÄÄvÀÛzÉ. MAzÉÆAzÀgÀzÀÆÝ MAzÉÆAzÀÄ ¢PÀÄÌ! DAiÀiÁ PÁ®WÀlÖUÀ¼À°è, ¸ÀܽÃAiÀÄ C£ÀÄPÀÆ®vÉUÉ C£ÀÄUÀÄtªÁV gÀavÀªÁVgÀĪÀ F PÁ®UÀtPÀUÀ¼ÀÄ ¥ÀgÀ¸ÀàgÀ ºÉÆAzÁtÂPÉ ªÀiÁrPÉÆAqÀgÀÆ CªÉ®èªÀÇ 2012, r¸ÉA§gï 21 JA§zÉà ¥Àæ¼ÀAiÀÄzÀ ¢£ÀªÉAzÀÄ PÀgÁgÀĪÁPÁÌV ¤zsÀðj¸ÀĪÀ°è RArvÁ AiÀıÀ¹éAiÀiÁUÀ¯ÁgÀªÀÅ!

fëUÀ¼À ±ÀjÃgÀzÀ°è ¥Àæw PÀëtªÀÇ PÉÆÃnUÀlÖ¯Éà fêÀPÉÆÃ±ÀUÀ¼ÀÄ ¸ÁAiÀÄÄvÀÛªÉ ªÀÄvÀÄÛ CzÀPÀÆÌ ºÉZÀÄÑ ¸ÀASÉåAiÀÄ ºÉƸÀ fêÀPÉÆÃ±ÀUÀ¼ÀÄ ºÀÄlÄÖvÀÛªÉ. PÀët PÀëtªÀÇ fêÀPÉÆÃ±ÀUÀ½UÉ ¥Àæ¼ÀAiÀĪÉÃ! ¥Àæ¼ÀAiÀÄ¢AzÀ¯Éà ºÉƸÀ ºÀÄlÄÖ, ¨É¼ÀªÀtÂUÉ! ºÀ¼ÉAiÀÄ aAvÀ£ÉUÀ¼À ªÉÄÃ¯É ºÉƸÀ aAvÀ£ÉUÀ¼À ¯ÉÃ¥À. ºÀ¼É ¨ÉÃgÀÄ ºÉƸÀ aUÀÄgÀÄ PÀÆrgÀ®Ä ªÀÄgÀ¸ÉƧUÀÄ. ºÉƸÀ vÀvÀézÉÆqÀ£É «eÁÕ£À PÀ¯É ªÉÄüÀ«¹zÀgÉ fêÀ£À ¸ÁxÀðPÀªÁUÀÄvÀÛzÉ J£ÀÄߪÀ PÀUÀÎzÀ £ÀÄrAiÉÄà zÁj¢Ã¥À.

dUÀvÀÄÛ ºÉƸÀ «eÁÕ£ÀzÀ ºÉƹۮ°èzÉ. ¥ÀæUÀwAiÀÄ ºÁ¢AiÀÄ ¥ÀAiÀÄt ¸ÀÄ¢ÃWÀðªÁzÀgÀÆ D£ÀAzÀzÁAiÀÄPÀªÁzÀzÀÄÝ. C£ÀUÀvÀåªÁzÀ, fêÀ «gÉÆÃ¢ü, «£Á±ÀzÀ aAvÉUÀ½AzÀ «ZÀ°vÀgÁUÀzÉ, §gÀĪÀ PÀpt ¸ÀªÁ®ÄUÀ¼À£ÀÄß JzÀÄj¸ÀĪÀ ¹zÀÞvÉUÀ¼À£ÀÄß ªÀiÁrPÉÆAqÀÄ, «eÁÕ£ÀzÀ ¨sÀzÀæ §Ä£Á¢AiÀÄ ªÉÄÃ¯É ªÀiÁ£ÀªÀvÉAiÀÄ PÀlÖqÀ PÀlÄÖªÀ ¥ÀæAiÀÄvÀß ¸ÁUÀ¨ÉÃPÁVzÉ. CzÀPÉÌAzÉà ºÀ®ªÀÅ ¥ÁædÕgÀÄ zÀÄrAiÀÄÄvÀÛ®Æ EzÁÝgÉ. ¸ÀĪÀÄä¤gÀ¯ÁzÀgÉ EgÀÄªÉ ©lÄÖPÉÆAqÀªÀgÀAvÉ ¸ÀªÀÄÆºÀ ¸À¤ßUÉÆ¼ÀUÁV ºÀĬįɩâ¸ÀĪÀ zsÀÆvÀðgÀ ºÀÄ£ÁßgÀUÀ½UÉ §°AiÀiÁUÀzÉ, AiÀÄvÁxÀð K£ÉAzÀÄ UÀ滹, zÀÈqsÀªÀÄ£À¹ì¤AzÀ £ÀªÀÄä zÉÊ£ÀA¢£À ZÀlĪÀnPÉUÀ¼À°è, ¥ÀæUÀw¥ÀgÀ PÉ®¸ÀUÀ¼À°è vÉÆqÀV, zɪÀé£À PÁSÁð£ÉAiÀiÁUÀ§ºÀÄzÁzÀ SÁ°vÀ¯ÉAiÀÄ£ÀÄß M¼ÉîAiÀÄ «ZÁgÀUÀ½AzÀ vÀÄA©, QæAiÀiÁ²Ã® ZÉÃvÀ£ÀªÀ£ÁßV¹zÀgÉ AiÀiÁªÀ ¥Àæ¼ÀAiÀĪÀÇ ¨Á¢ü¸ÀzÀÄ. ¸ÀĪÀÄä£Éà ºÀĬįɩâ¸ÀĪÀ ¥Àæ¼ÀAiÀÄzÀ PÀ°UÉ PÀ°AiÀÄÄUÀ «¥ÀjÃvÀgÁV ªÀiÁzsÀªÀgÉà DUÀĪÀ ¸ÀAzÀ¨sÀð EzÀÄ.

¥Àæ¼ÀAiÀĪÉA§ AiÀÄPÀB²Ñvï ¸ÀA±ÀAiÀÄ QÃlªÀ£ÀÄß ¤ªÁj¸À®Ä CzsÀåAiÀÄ£ÀªÉA§ ¢ªËåµÀ¢üAiÉÄà ¨ÉÃPÀÄ. «±Àé gÀºÀ¸ÀåzÀ QðPÉÊ ºÀÄqÀÄPÀÄwÛgÀĪÀ F ºÉÆwÛ£À°è E®èzÀÝ£ÀÄß PÀÄjvÀÄ aAw¸ÀzÉ, £ÁªÉà ºÀÄqÀÄQ, ¸À馅 QæAiÉÄ CxÀðPÀAqÀÄPÉÆ¼Àî®Ä £ÉgÀªÁUÀĪÀ ªÉÊeÁÕ¤PÀ ¸Á»vÀå, «±ÉèõÀuÉUÀ¼À£ÀÄß CzsÀåAiÀÄ£À ªÀiÁqÉÆÃt, C®èªÉÃ?


¨ÉÃzÉæ ªÀÄAdÄ£ÁxÀ

¨ÉÃzÉæ ¥ÀæwµÁ×£À - C£Ë¥ÀZÁjPÀ ²PÀët, ¸ÀA±ÉÆÃzsÀ£É ªÀÄvÀÄÛ vÀgÀ¨ÉÃw ¸ÀA¸ÉÜ, nÃZÀgïì PÁ®¤, avÀæzÀÄUÀð

«¼Á¸À: PÁAiÀÄðPÀæªÀÄ ¤ªÁðºÀPÀgÀÄ, DPÁ±ÀªÁt PÉÃAzÀæ, avÀæzÀÄUÀð - ¥sÉÆÃ: 9448589089